Met Verbazing.



Het laatste hoofdstuk van mijn verhaal over corona was de epiloog.
Daarin had ik zo duidelijk mogelijk aangegeven hoe ik de situatie van de maatschappij zag, met betrekking tot corona, maar ook in het algemeen.
Natuurlijk heeft dat ook samenhang met mijn eerdere publicaties, ik schrijf er elke week een hoofdstuk over, soms lieflijk, soms scherp, maar altijd met een relatie tot mens en maatschappij.

In dat laatste hoofdstuk ging ik, samenvattend, in op de maatschappij en de ontwikkelingen door en van bedrijven daarbij.

Kennelijk heb ik toen een gevoelige snaar geraakt en kwam er een werkelijke storm van pogingen om op mijn site in te breken.
Normaal is dat ook in een beperkte mate het geval, naast allerlei veelal positieve berichten vanuit de hele wereld, maar deze keer was het echt extreem veel.

Dat sterkt mij in het idee dat ik over dat soort onderwerpen meer, nadrukkelijker en duidelijker moet gaan schrijven.

Het is natuurlijk pijnlijk voor mensen die uitsluitend kunnen denken in termen van “Macht en Bezit” maar, het niet verder evolueren dan die fase, betekent uiteindelijk dat het met onze soort hetzelfde gaat aflopen als met alle andere soorten vóór ons en misschien ook na ons: uitsterven.
Ik hoop dat die mensen dat ook aan hun kinderen en kleinkinderen zullen willen doorgeven, dan weten die in ieder geval waardoor het komt en kunnen zij er mogelijk nog iets aan doen.
Maar mogelijk interesseert het hen in het geheel niet hoe het met kinderen, kleinkinderen, familieleden enzovoort gaat.

Ook heb ik geschreven, en hoop het nadrukkelijk, dat er stromingen komen die geleidelijk de volgende stap in de evolutie willen en kunnen gaan maken.
Ik heb daar natuurlijk wel zorgen over.
In een mensgerichte maatschappij is de mens niet langer onderdeel (lees: slaaf) van een productie machine die uitsluitend bestaat om geld op te leveren ten behoeve van enkele “BIG ……..”.
De mens is juist dan zoveel meer dan uitsluitend een object met fysieke mogelijkheden voorzien van wat additioneel denkvermogen.

Daarbij moet ik ook denken aan bijvoorbeeld Moeder Theresa.
Terwijl zij weinig bezat heeft zij enorm veel mensen geholpen die anders vrijwel kansloos waren.
Dit, zonder hen haar eigen wil en voorkeur op te leggen, gewoon duidelijk de eigen kans geven om zich te ontwikkelen op een wijze die voor hen was en is weggelegd.
Veel anderen, ook in groepsverband, ontplooien soortgelijke activiteiten.
Deze mensen verdienen ons respect in alle opzichten.

Stel je voor dat al die “BIG ……..” hetzelfde zouden doen als zij deed en zoals al die anderen nu nog en weer doen.
Stel dat al die mensen, die nu nog in de primitieve levensfase van “Macht en Bezit” leven, opeens hetzelfde zouden gaan doen.
Wat zou de wereld er dan anders uit gaan zien, en beslist niet slechter.

Natuurlijk zullen er altijd boefjes blijven, maar ondanks dat zou de wereld en de toekomst er, voor de mensheid, een stuk rooskleuriger uit gaan zien.

Wat ik vooral ook waarneem is dat, mensen die het op een of andere manier, niet eens zijn met wat ik stel en schrijf, kennelijk niet de moed of durf hebben om daar gewoon, open, op te reageren.
Ik zou zelf wensen, maar vooral ook voor hen, dat zij zich durfden te vertonen in het volle licht.
Is de oorzaak een blokkade ?
Is er iets te verbergen ?

Hoe dan ook, ik krijg, door deze activiteiten, sterk de indruk en de drive om daar meer en uitgebreider over te publiceren.
Bedankt voor deze heel nadrukkelijke uitnodiging.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *