Verhuizen  


Introductie.

Verhuizen is een enerverende bezigheid.
Vooral in mijn situatie waarbij je van een grotere eengezinswoning, met tuin, naar een appartement gaat.
Het begint al met een moeilijk aspect, het vinden van een appartement en daarna bepalen of het iets voor je is, daar komt veel gevoel bij kijken.
Dan volgt een moeilijke tijd.
Iedereen wil helpen maar eigenlijk kan dat niet.
Over alles wat je in handen neemt moet je beslissen, gaat het mee, of naar de kringloop, of gewoon weg, of toch nog maar niet.
Kost veel moeite en vooral ook emotie.
Niemand kan dat van je overnemen, je moet er zelf en alleen helemaal doorheen.
Ook komt het plannen aan de orde met betrekking tot het ene huis, dat je verlaat, en het andere huis, waar je naartoe gaat, vooral bij dit laatste is het belangrijk om heel goed naar je gevoel te luisteren, onderschat dat vooral niet.

Het geschikt maken van je nieuwe huis, bedrijven die werkzaamheden gaan doen, financiële en verzekeraars, verhuizer, notaris enzovoort.
Druk, druk, druk.
Veel dingen gaan goed, ook gaan zaken fout en worden toch tot tevredenheid opgelost en er zijn zaken waar je echt boos over kunt worden.
Bij mij is het zo dat ik dit soort dingen nooit op z’n beloop laat en op mijn manier de zaak afhandel, tot mijn eigen tevredenheid.
Uiteindelijk ben je dan op je nieuwe locatie en kan de volgende levensfase een aanvang nemen.

Deze korte verhalenreeks bevat de beschrijving van een aantal voorvallen die in deze periode plaatsvonden.

Het zijn korte verhaaltjes die, met ingang van deze aflevering, wekelijks, gedurende een aantal weken verschijnen.




Mijn hoofd tolt !

Het is zover.
De beslissing heb ik toch genomen.
Ik ga verhuizen, van groot naar klein.
Nu moet ik bepalen wat meegaat.
Iedere keer neem ik iets in mijn handen.
Emoties komen op en ik herinner de heerlijke momenten met mijn vrouw.
Nu ben ik, al een tijdje, alleen.
Ik wil eigenlijk alles bewaren maar …..
Het moet, het is mijn eigen keuze, niemand heeft mij gedwongen.
Ja, dit gaat weg.
Weggooien of toch naar de kringloop ?
Kringloop !  Anderen kunnen het nog goed gebruiken.
Zo gaat het door.
Af en toe een klein traantje maar ik ga door, moet door, een nieuwe levensperiode breekt onvermijdelijk aan.
Weggooien of bewaren ?
Kringloop ?


Zo gaat het een tijdje door.
Tijd voor een koffie.
Even rust.
Koekje erbij.
Even rust.

We gaan weer verder.
Zo gaat het dagen, weken verder.
Afgewisseld met het wegbrengen, overleg met kinderen en andere familie leden.
Ook zij mogen zelf herinneringen meenemen.

Pappa, opa, wij willen helpen.
O dat vind ik zo fijn maar ik kan het niet.
Ik wil zelf alles in mijn handen nemen en beslissen wat ermee gaat gebeuren.
Ik wil ook alleen zijn met mijn emoties.

Zo gaat het weken door.

In die tussentijd ook nog van alles regelen over de huidige woning en het andere huis.




De badkamer  !

Toen ik het huis voor het eerst zag was een ding meteen duidelijk: de badkamer en het toilet moesten grondig aangepakt worden.
Dus dat betekende dat ik op zoek moest, naar een voor mij geschikte leverancier met voldoende keus.
Bij diverse bedrijven ben ik wezen kijken en de verschillende mogelijkheden kreeg ik geleidelijk aan een goed beeld van wat ik wilde.
Maar, …….. en dat was dramatisch, het uitvoeren van de werkzaamheden zou voor veel bedrijven zodanig laat kunnen gebeuren dat die werkzaamheden ver buiten mijn planning kwamen.
Gelukkig was dat niet bij elk bedrijf zo en na wat zoeken kwam ik uit bij Sanidump.
Zij konden het redelijk snel in orde maken, paste perfect in mijn planning.
Ik was gerustgesteld.
……
Tot op het moment dat de werkzaamheden begonnen.
Ik had geen idee wat er gebeurde.
Een heleboel gereedschap werd binnen gebracht en veel zakken met cement, neem ik aan.
Ook grote pakken met tegels, sanitair, wc enzovoort.
Het was één grote puinhoop, wist ik veel.
Daarna begon het, slopen, hakken, boren, het puin vloog in het rond en de herrie was niet aan te horen.
Toen dat slopen gebeurd was leek het volkomen onbewoonbaar maar ……. het zou heel mooi worden werd mij verzekerd.
En inderdaad, alles werd gladgestreken, dat zag er al een stuk beter uit.
Daarna de betegeling, het werd prachtig !
En toen het sanitair, kastjes en toilet eenmaal gemonteerd waren, was ik weer totaal gerustgesteld.

Uiteraard een paar kleinigheidjes maar die werden snel opgelost.

Vol vertrouwen kon de volgende klus van start gaan.



Onmisbaar !

Mijn nichtje liet mij kennis maken met een man, Theo, waarbij het meteen klikte.
Dat zijn van die mensen waar je even contact mee hebt en waarbij je meteen voelt dat het goed zit.
Je moet er natuurlijk wel gevoel voor hebben en niet iedereen heeft dat.
Theo heeft een eigen bedrijf, Hansen, en natuurlijk ook veel contacten met andere bedrijven en personen.
Dit soort mensen is onmisbaar.
Hij heeft ook een dochter, Sam, en die werkt ook in het bedrijf mee.
Eigenlijk zou je ook kunnen zeggen, maar dat is een beetje humor, zijn dochter werkt in het bedrijf en hij werkt mee.
Ze zijn een perfect team, ze zien alles wat moet gebeuren en zorgen dat alles op rolletjes loopt.
Toen zij eenmaal begonnen werd het een grote puinhoop.
De schrik sloeg me om het hart.
Ja, je geeft iemand de sleutels en dan kom je kijken en dan ….. ja.
Van de muren werden enorme stapels behang verwijderd, een tussenmuurtje naar de keuken wilde ik weg hebben en ik had het nauwelijks gezegd of het lag plat.
Zo ging het ook met de resten van de oude keuken.
Loodgieter werd geregeld, elektra aansluitingen door weer een ander en ook de verwarming kwam aan de beurt.
Natuurlijk moest daardoor ook veel afgevoerd worden en ook dat werd goed en praktisch geregeld.
Theo en Sam werkten alsof het geen moeite kostte.
Alle plafonds werden gewit, muren kregen een speciale, op aandringen van Sam, spachtelputz behandeling en ook al het houtwerk kreeg een nieuw jasje.
Toen het klaar was, leek het nieuw en was het precies waar ik op gehoopt had.
Zonder hen was het niets geworden.
Natuurlijk waren hier ook wat “muizenissen” maar die werden snel en creatief verholpen.
En …… alles binnen de planning.

Op naar een ander deel van het project.


Hier gaan we de vloer aanvegen !

De vloer is een belangrijk onderdeel van het huis.
Niet alles was even goed in orde dus er moest nogal wat werk verricht worden.
Daarvoor ging ik naar diverse zaken en steeds, het bleek erg druk te zijn, vielen de benodigde werkzaamheden buiten mijn planning.
Uiteindelijk vond ik daarvoor een mooie grote zaak; van der Linde.
Ook hier klikte het meteen.
En dat betekende voor mij, dat er een heleboel werk uit handen genomen werd.
En dat niet alleen.
Ook de kast konden ze doen en de raambekleding.
Dat beloofde wat.

In de vloer zaten wat scheuren en oneffenheden die verder geen kwaad konden, maar wel vervelend voor de vloerbedekking.
Geen nood, ook dat werd aangepakt.
Toen de vloer droog was en ik ging kijken was die mooi glad en waren ze al bezig met de eerste stukken vloerbedekking.
Ik dacht oké, laat ze maar doorgaan, mijn aanwezigheid is alleen maar storend.
Je wilt het misschien niet weten maar na slechts twee dagen was de hele woning voorzien van vloerbedekking.

De kast kwam later en vlak voor dat moment bedacht ik me dat een andere plek voor mij beter zou zijn.
Het lukte, niet alles ging even vlot, dank zij mijn inbreng, maar uiteindelijk stond die daar waar ik het wilde.

De raambedekking was andere koek.
Een aantal keren had ik washi gezien en ik vond dat zo mooi dat ik het ook voor de ramen wilde hebben.
Ook dat konden zij leveren maar het nam iets meer tijd in beslag.
Na wat overleg wilde ik het toch doen.
Ik heb er geen seconde spijt van gehad, het ziet er enorm mooi uit.

Natuurlijk waren hier ook wat probleempjes maar ook die werden in harmonie opgelost.
Daaraan herken je een goed bedrijf.



Jammer !

Als je gaat verhuizen komt er veel bij kijken.
Naast het fysieke gebeuren is er ook nog een andere wereld.
Notarissen, inspecties, belastingen en natuurlijk ook verzekeren.
Dat laatste is natuurlijk ook belangrijk omdat er weleens iets mis kan gaan.
Daarom had ik ook een verzekering afgesloten via mijn bekende en vertrouwde ANWB.
Voor woonhuisverzekeringen heeft de ANWB de verzekeraar Unigarant.
Eigenlijk een groot deel van mijn leven heb ik te maken gehad met de ANWB zodat het een logische keuze was.

De verzekering keurig op tijd afgesloten zodat het verhuisfeest, nou ja feest, kon beginnen.
Omdat de verhuizer niet meteen tijd had heb ik zelf daar het nodige vooraf gedaan.

Op een bepaald moment was ik bezig en in die drukte had ik, zoals gewoonlijk, mijn spullen binnen gelegd en was ik weer gaan sjouwen.
Dit ging goed tot het moment …… dat ik voor een dichte deur stond.
Toen realiseerde ik mij dat al mijn spullen en dus ook de sleutels, binnen lagen.
Eerst lichte paniek.
Toen bij de buren aangeklopt en die hebben mij geholpen en een bedrijf gebeld om de deur open te maken.
Dit lukte alleen maar door het slot open te breken en een nieuw slot te monteren.
De rekening kon ik naar mijn verzekeraar sturen.

Helaas, mijn vertrouwde verzekeraar wilde dit niet vergoeden.
 
— Eigen schuld, had ik mijzelf maar niet buiten moeten sluiten!

Ik vind en vond dat niet terecht.
Ik heb mezelf niet willens en wetens buitengesloten, het overkwam me.
Misschien wel door wat onnadenkendheid, ik ben geen vijfentwintig meer, maar beslist geen bewust buitensluiten zoals gesuggereerd wordt door die stelling.

Eigenlijk vraag ik mij af of ze dat ook doen met auto-ongevallen.
— Ja er is wel sprake van een ongeval, maar u bent zelf, willens en wetens, in die auto gestapt.

Ik vond het een beetje kort door de bocht.
Maar goed, ik ben verhuisd en heb het naar mijn zin.


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.